Popcorn Box icon

Mutluluk Peşimizde

Mutluluk Peşimizde - 1 Comments (0)

Türk hapishanesinde oturuyordum, korku dolu bir ortam vardı. Beton zemin ve çelik, demir parmaklıklar, Joe ve benim oradan bir yere gidemeyeceğimizi pekiştiriyordu.

Bize işkence yapıp yapmayacaklarını merak ettim.

Karım Mary Jane’i bir daha ne zaman göreceğimi merak ettim.

Çocuklarımla bir daha ne zaman oynayacağımı merak ettim. En korktuğum şey başıma gelmişti.

İletişim kurabilmek için kimseyle telefon etmeme izin verilmemişti. Bir Kanada vatandaşı olarak ülkemin büyükelçiliğini aramak istiyordum. Ama şimdi kimse bizim burada olduğumuzu bilmiyordu. Kimse bizi nerede bulacağını bilmiyordu. İçim korkuyla dolmaya başlamıştı. Ama hayır!

Bir başka tutuklu, 15 yaşındaki bir çocuk, devamlı ağlıyor ve tuvalete gitmesine izin verilmesi için yalvarıyordu. Sonunda gardiyan onu hücresinden çıkarttı. Arka tarafına onu tuvalete kadar uçuran bir tekme attı. Joe ve ben şoke olmuştuk.

Biz de mi bu tür bir muamele görecektik? Çocuğa acıdım.

“Bu kadar küçük bir yaşta nasıl olmuş da buraya düşmüş?” diye merak ettim.

Joe’yla birlikte tahta sırada bir saat oturduktan sonra, salıverilme konusundaki umudumun yok olmakta olduğunu hissettim

Pin It

» Mutluluk Peşimizde - 1 » Mutluluk Peşimizde
On November 4, 2013
By

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

«